درد مایوفاشیال(نقاط ماشه ای) دارای چه مراحل و لایه هایی است؟

آخرین به‌روزرسانی در فوریه 25, 2026 توسط گروه پزشکی ویستان

درد مایوفاشیال که سندرم مایوفاشیال نیز نامیده می‌شود، یک بیماری دردناک است که عضلات و غلاف بافت اطراف آنها، که به عنوان فاسیای مایوفاشیال شناخته می‌شود، را تحت تأثیر قرار می‌دهد. درد میوفاشیال ممکن است یک عضله یا گروهی از عضلات را تحت تاثیر قرار دهد.

علائم درد مایوفاشیال چیست؟

یکی از بارزترین ویژگی‌های درد مایوفاشیال، وجود نقاط حساسی است که هنگام لمس، باعث انقباض عضله و سپس احساس درد می‌شوند. این نقاط همان نقاط ماشه‌ای است. نقاط ماشه ای نواحی حساسی هستند که باعث دردی می‌شوند که در سایر قسمت‌های بدن احساس می‌شود و به آن درد ارجاعی می‌گویند.

درد مایوفاشیال اغلب با سندرم مایوفاشیال گروه‌بندی می‌شود، اگرچه آنها دو اختلال مجزا هستند. درد میوفاشیال یک اختلال عصبی-عضلانی است. که مستقیماً بر عضلات و فاسیای اطراف آنها تأثیر می‌گذارد، در حالی که اعتقاد بر این است که سندرم درد مایوفاشیال ناشی از اختلال در عملکرد مواد شیمیایی مانند انتقال‌دهنده‌های عصبی و هورمون‌هایی است که اطلاعات را از یک بافت به بافت دیگر منتقل می‌کنند.

علاوه بر این، سندرم مایوفاشیال می‌تواند از روش های مختلفی بر بدن تأثیر بگذارد و اغلب باعث درد عمومی می‌شود، در حالی که درد مزمن مایوفاشیال با نقاط ماشه‌ای خاص مرتبط و موضعی است.

شایان ذکر است که نقاط ماشه‌ای می‌توانند فعال یا نهفته باشند. یک نقطه فعال باعث درد مداوم می‌شود و می‌تواند از عملکرد کامل عضله جلوگیری کند و منجر به ضعف و محدودیت دامنه حرکتی شود.

در حالی که نقطه ماشه‌ای در طول فعالیت‌های عادی باعث درد نمی‌شود، اما به لمس حساس است و می‌تواند در صورت کار بیش از حد، آسیب‌دیدگی یا کار بیش از حد عضله فعال شود.

سایر علائم مرتبط با درد مایوفاشیال شامل ضعف عضلانی، بی‌حسی و سفتی عضلات است. درد ناشی از مایوفاشیال همچنین می‌تواند منجر به مشکلات خواب شود.

علل درد مزمن مایوفاشیال چیست؟

علل درد مزمن مایوفاشیال هنوز ناشناخته است. برخی از علل بالقوه شامل عوامل مکانیکی مانند بلندتر بودن یک پا از پای دیگر، وضعیت نامناسب نشستن یا ایستادن، تنش و استفاده بیش از حد از عضلات است.

ورزش و انجام فعالیت‌های کاری با تکنیک نامناسب می‌تواند ضعف عضلات را تشدید کند و منجر به درد مزمن مایوفاشیال شود. علاوه بر این، اضطراب و افسردگی می‌توانند باعث افزایش تنش عضلانی شوند و منجر به درد شدید مایوفاشیال شوند. نقاط ماشه‌ای می‌توانند در اثر کار زیاد، خستگی، ضربه مستقیم و سرماخوردگی فعال شوند.

آیا درد مایوفاشیال شایع است؟

دردی که از عضلات و فاسیای اطراف آنها سرچشمه می‌گیرد، یک بیماری نسبتاً شایع است. تقریباً همه در مقطعی از زندگی خود این درد را تجربه می‌کنند که به عنوان فاسیای یا درد مایوفاشیال شناخته می‌شود. درد مزمن مایوفاشیال باعث درد مزمن مرتبط با نقاط ماشه‌ای خاص می‌شود.

درد مزمن مایوفاشیال در اغلب افراد بین 30 تا 60 سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد و این بیماری در مردان و هم زنان پیدا می شود.

درد مزمن مایوفاشیال چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک برای تشخیص این بیماری اول با یک معاینه فیزیکی جامع و بررسی سابقه پزشکی بیمار، از جمله بررسی علائم فرد، شروع می‌کند. سپس پزشک معاینه کاملی از عضلات آسیب دیده، از جمله آزمایش قوه حرکتی بدن، انجام خواهد داد. پزشک همچنین نقاط ماشه‌ای مشکوک را ماساژ می‌دهند تا مشخص شود که آیا عضلات در یک ناحیه قابل پیش‌بینی یا در یک ناحیه خاص واکنش نشان می‌دهند.

علاوه بر این، گاهی اوقات آزمایش خون برای یافتن علل پزشکی درد عضلانی، مانند کمبود ویتامین D یا کم کاری تیروئید، انجام می‌شود.

گزینه‌های درمانی عبارتند از:

علت	توضیحات
فیزیوتراپی	برنامه درمانی شامل تمرینات کششی عضلات، تمرینات بهبود وضعیت بدن و تمرینات تقویتی است.
داروها	بیمار ممکن است برای تسکین درد نیاز به مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن داشته باشد.
ماساژ درمانی	ماساژ درمانی می‌تواند به شل شدن عضلات و تسکین گرفتگی یا اسپاسم کمک کند.
تزریق درمانی	این درمان شامل تزریق مستقیم داروی مسکن (بی‌حس‌کننده موضعی) به نقاط ماشه‌ای است.

علاوه بر موارد فوق، شناسایی و رفع هرگونه عامل دیگری مانند وضعیت نامناسب بدن، مشکلات ارگونومیک یا مشکلات مکانیکی که ممکن است در درد مزمن مایوفاشیال نقش داشته باشند، مهم است.

عوارض درد مزمن مایوفاشیال چیست؟

درد مزمن مایوفاشیال گاهی اوقات ممکن است بر سایر عضلات تاثیر بگذارد. به عنوان مثال، یک عضله ممکن است زمانی که عضله دیگری تحت تاثیر درد مایوفاشیال قرار می‌گیرد، دچار کشیدگی شود و باعث شود که به درستی کار نکند.

درمان فرد مبتلا به درد مزمن مایوفاشیال

درمان و علاج افراد مبتلا به این بیماری به طور کلی خوب است، زیرا درد اغلب در صورت تشخیص و درمان صحیح قابل کنترل است.

آیا راهی برای پیشگیری از درد مزمن مایوفاشیال وجود دارد؟

ممکن است پیشگیری از همه دوره‌های درد مایوفاشیال امکان‌پذیر نباشد، اما می‌توانید با رعایت نکات زیر، میزان بروز آن را کاهش داده و بهبودی را تسریع کنید:

• بهبود وضعیت نشستن یا ایستادن

• کاهش وزن

• ورزش منظم

• رژیم غذایی سالم و متعادل

• یادگیری تکنیک‌های مدیریت استرس

• استفاده از تکنیک‌های مناسب هنگام کار یا ورزش

روش‌های پزشکی

تزریق بی‌حس‌کننده یا استروئید به نقاط ماشه‌ای می‌تواند به تسکین درد کمک کند. سم بوتولینوم نوع A (بوتاکس) نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

طب سوزنی برای برخی افراد، صرفاً فرو کردن سوزن در نقاط ماشه‌ای به تسکین تنش عضلانی کمک می‌کند. به این روش طب سوزنی می‌گویند. طب سوزنی نیز به برخی از افراد مبتلا به سندرم درد مایوفاشیال کمک می‌کند.

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS). یک جریان الکتریکی خفیف به نواحی دردناک منتقل می‌شود. این جریان با استفاده از الکترودهای متصل به پوست منتقل می‌شود. نحوه دقیق کاهش درد توسط TENS ناشناخته است. که درنتیجه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

اولتراسوند این نوع درمان از امواج صوتی برای افزایش جریان خون و گرما استفاده می‌کند. این روش ممکن است درد عضلات تحت تاثیر سندرم درد مایوفاشیال را تسکین دهد.

درمان با موج شوک خارج بدنی. امواج صوتی مستقیماً به ناحیه درد هدایت می‌شوند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که این روش درد ناشی از سندرم درد مایوفاشیال را تسکین می‌دهد.

چرخه بهبود طبیعی

چرخه بهبود طبیعی به مراحل زیر تقسیم می‌شود: التهاب، تکثیر و بلوغ.

مرحله اول، مرحله التهابی است و پس از آن قرمزی، دما، تورم و افزایش درد وجود دارد. این مرحله مهم است زیرا تورم از آسیب دیدن بافت‌های اطراف جلوگیری می‌کند و افزایش دما، عوامل بیماری‌زا را از بین می‌برد و همچنین گلبول‌های سفید خون را برای شروع چرخه بهبود آماده می‌کند.

مرحله دوم، مرحله تکثیر است، جایی که ناحیه آسیب‌دیده شروع به تشکیل بافت اسکار می‌کند که برای ادامه چرخه بهبود مهم است.

مرحله سوم و نهایی، مرحله بلوغ است، جایی که بافت اسکار با سلول‌های طبیعی پوست جایگزین می‌شود و چرخه بهبود طبیعی رخ می‌دهد.

مایوفاشیال چیست؟

فاسیا لایه‌ای از بافت همبند است که تمام اندام‌ها، استخوان‌ها، رگ‌های خونی و اعصاب را پشتیبانی، احاطه و می‌پوشاند. فاسیا با کاهش اصطکاک بین ساختارها به حرکت عملکردی کمک می‌کند. فاسیا دارای اعصابی است که مانند پوست آن را حساس می‌کند. این لایه بسیار نازک زیر پوست است که از بدن محافظت و آن را از هم جدا می‌کند.

وظایف مایوفاشیال

وظایف مایوفاشیال به شرح زیر است:

1.عضلات را از استخوان‌ها و سایر اندام‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند.

2.دوم، بدن را در یک موقعیت خاص نگه می‌دارد و شکل اندام‌های حیاتی را حفظ می‌کند.

3.علاوه بر این، با مقاومت در برابر فشار مکانیکی داخلی و خارجی از بدن محافظت می‌کند.

لایه‌های مایوفاشیال

لایه‌های فاشیا به شرح زیر است:

1. فاشیای سطحی:

فاشیای سطحی لایه پایینی پوست تقریباً در تمام نواحی بدن است که با لایه مشبک ترکیب می‌شود. این لایه عمدتاً از بافت شل، چربی و همبند تشکیل شده است و لایه‌ای است که در مرحله اول شکل بدن را تعیین می‌کند. این لایه پوست را از سیستم اسکلتی عضلانی جدا می‌کند و امکان لغزش طبیعی عضلات را فراهم می‌کند.

2. فاشیای عمیق:

فاشیای عمیق یک بافت همبند متراکم است که معمولاً به صورت ورقه‌هایی چیده شده است که یک غلاف در اطراف عضلات و تاندون‌ها و در زیر فاشیای سطحی تشکیل می‌دهند. فاشیای عمقی از چهار لایه تشکیل شده است.

اولین لایه، فاشیای آپونوروتیک است که گروه عضلانی را احاطه کرده است. این فاشیای از دو تا سه لایه فیبر کلاژن تشکیل شده و عملکرد آن اتصال عضلات به تاندون ها است. نمونه‌ای از این فاسیا، آپونوروز کف دست است.

دومین لایه، فاشیای چسبنده است که کل عضله را احاطه کرده است. این فاشیا یک لایه واحد از عضله را می‌پوشاند.

3.فاشیای اطراف تاندون

سومین لایه، فاشیای اطراف تاندون است. این یک دسته از فیبرها در داخل عضله است که توسط اپی‌میزیوم احاطه شده است.

4.فاشیای اینتیما

آخرین لایه، فاشیای اینتیما است که هر فیبر را احاطه کرده یا می‌پیچد.

چه چیزی باعث محدودیت‌های مایوفاشیال می‌شود؟

محدودیت‌های فاشیا می‌تواند ناشی از بافت اسکار، آسیب‌ها، حرکات تکراری، استرس، جراحی، وضعیت نامناسب بدن، مکانیک ضعیف بدن، تروما، عدم فعالیت و التهاب باشد. این محدودیت‌ها می‌توانند تراز، وضعیت و دامنه حرکت بدن شما را تغییر دهند.

آزادسازی مایوفاشیال چیست؟

رهاسازی مایوفاشیال نوعی فیزیوتراپی است که معمولاً برای درمان سندرم درد مایوفاشیال استفاده می‌شود.

سندرم درد مایوفاشیال با درد عضلانی، اسپاسم و ضعف در بافت‌های مایوفاشیال مشخص می‌شود. این بافت‌ها عضلات را در سراسر بدن احاطه کرده و از آنها پشتیبانی می‌کنند. درد معمولاً نامتقارن است و می‌تواند یک عضله یا گروهی از عضلات را تحت تأثیر قرار دهد. نواحی غیرمرتبط با عضله آسیب‌دیده نیز ممکن است دردناک شوند.

سندرم درد مایوفاشیال معمولاً در عضلاتی ایجاد می‌شود که در اثر حرکات تکراری در طول ورزش یا انواع خاصی از مشاغل آسیب دیده یا کشیده شده‌اند. این عضلات نواحی سفت و دردناکی به نام نقاط ماشه ایجاد می‌کنند که هنگام فشار دادن، باعث درد در سراسر عضله یا درد ارجاعی به سایر قسمت‌های بدن می‌شوند.

نقاط ماشه و سندرم درد مایوفاشیال همچنین در افرادی که زندگی پراسترس و مضطربی دارند، رایج است. در صورت عدم درمان، می‌توانند خواب و فعالیت‌های معمول را مختل کرده و منجر به فیبرومیالژیا، یک بیماری اسکلتی-عضلانی جدی‌تر که باعث درد بیشتر می‌شود، شوند.

آزادسازی مایوفاشیال یک درمان دستی با استفاده از تکنیک‌های مؤثر دستی است. فشار ملایم و مداوم بر روی نواحی سفت یا محدود شده بافت همبند مایوفاشیال اعمال می‌شود تا درد تسکین یابد و حرکت در نقاط ماشه‌ای بازیابی شود.

موارد درمان آزادسازی مایوفاشیال

درمان آزادسازی مایوفاشیال ممکن است برای درمان بیماری‌هایی مانند سندرم تونل کارپال، فیبرومیالژیا، میگرن و اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) تجویز شود. به طور کلی، درمان آزادسازی مایوفاشیال می‌تواند به عنوان یک روش موثر مدیریت درد برای درمان درد در نواحی از بدن مانند موارد زیر استفاده شود:

• شانه‌ها
• گردن
• سر
• بازوها
• کمر
• ران‌ها
• پا
• ساق پا

موارد منع آزادسازی مایوفاشیال

اگر موارد زیر را دارید، نمی توان از آزادسازی مایوفاشیال استفاده کرد، این موارد در مطالب پایین ذکر شدند مانند:

• استخوان‌های ضعیف یا شکننده دارید.
• داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنید.
• ترومبوز ورید عمقی (DVT) یا سایر مشکلات وریدی داشته‌اید.
• استخوان‌های شکسته دارید.
• بریدگی‌ها، جراحات یا سوختگی‌های دردناک دارید.

نحوه عملکرد درمان آزادسازی مایوفاشیال

درمان آزادسازی مایوفاشیال معمولاً شامل یک جلسه ماساژ درمانی است که توسط یک فیزیوتراپیست انجام می‌شود.

در طول جلسه، درمانگر به آرامی عضله فیبری را ماساژ می‌دهد و نواحی سفت یا اسپاسم‌دار را لمس می‌کند. عضله طبیعی انعطاف‌پذیر است. درمانگر شما با استفاده از فشار دستی سبک، شروع به کشش و ماساژ نواحی سفت یا اسپاسم‌دار می‌کند. این فرآیند چندین بار روی نقاط ماشه‌ای تکرار می‌شود تا زمانی که درمانگر احساس کند تنش عضلانی به طور کامل از بین رفته است.

نواحی که درمانگر شما ماساژ می‌دهد ممکن است نزدیک به جایی که بیشترین درد را احساس می‌کنید یا جایی که درد از آنجا سرچشمه می‌گیرد، نباشد. آزادسازی مایوفاشیال روی شبکه وسیع‌تری از عضلات که ممکن است باعث درد شما شوند، عمل می‌کند. این روش سعی می‌کند با آزاد کردن نقاط ماشه‌ای در ناحیه وسیعی از سیستم عضلانی شما، تنش را در سراسر بدن شما تسکین دهد.

مزایای آزادسازی مایوفاشیال

برخی از مزایای آزادسازی دوره‌ای مایوفاشیال عبارتند از:

1. بهبود خاصیت ارتجاعی بافت
2. بهبود درد
3. بهبود عوارض پس از جراحی
4. بهبود آرامش بدن
5. بهبود دامنه حرکتی
6. بهبود گردش خون
7. تسکین درد با بهبودی بافت
8. کاهش استرس و تنش

خطرات و عوارض آزادسازی مایوفاشیال

به طور کلی، آزادسازی مایوفاشیال یک روش ایمن است. درنتیجه مانند هر روش دیگری، ممکن است برخی خطرات و عوارض رخ دهد، مثل:

• آسیب عصبی
• خونریزی داخلی
• واکنش آلرژیک به لوسیون‌ها، ژل‌ها یا روغن‌های مورد استفاده در ماساژ
• مشکل در حرکت عضلات یا فلج موقت

شدیدترین علائم سندرم درد مایوفاشیال چیست؟

سندرم درد مایوفاشیال با علائم مشخصی بروز می‌کند و معمولاً با موارد زیر مشخص می‌شود:

علت	توضیحات
درد و حساسیت	درد موضعی در گروه‌های عضلانی خاص ممکن است با فشار بر این نواحی افزایش یابد.
تحرک محدود	محدودیت دامنه حرکتی طبیعی به دلیل درد در عضلات آسیب دیده.
سردرد	سردرد، به ویژه در گردن، شانه‌ها و پشت سر.
ضعف عضلانی	ضعف یا احساس ضعف در عضلات آسیب دیده.
درد منتشر شده	درد می‌تواند از نقاط ماشه‌ای به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد.
اختلالات خواب	ناتوانی در خوابیدن یا کم خوابی مداوم به دلیل درد.
اثرات عاطفی	درد مداوم می‌تواند باعث استرس و اضطراب شود.
تنش عضلانی	احساس تنش و سفتی در نواحی عضلانی آسیب دیده.
سرگیجه	احساس سرگیجه به دلیل تنش در عضلات گردن.
حساسیت به نقاط ماشه ای	افزایش حساسیت هنگام اعمال فشار بر نواحی عضلانی خاص.

علائم سندرم درد مایوفاشیال اغلب از فردی به فرد دیگر متفاوت است و تشخیص و درمان باید توسط یک متخصص واجد شرایط انجام شود.

چگونه می‌توانم سندرم درد مایوفاشیال را تشخیص دهم؟

تشخیص سندرم درد مایوفاشیال معمولاً شامل یک ارزیابی بالینی جامع است. متخصصان بر اساس علائم بیمار، سابقه پزشکی و یافته‌های معاینه فیزیکی، تشخیص می‌دهند. محل، شدت و عوامل تشدیدکننده درد معمولاً ارزیابی می‌شوند. در طول معاینه فیزیکی، تأکید بر تنش عضلانی، درد و نقاط ماشه‌ای است.

در طول فرآیند تشخیص، ممکن است آزمایش‌های بیشتری نیز برای سایر علل احتمالی انجام شود. این ممکن است شامل آزمایش خون، مطالعات تصویربرداری یا الکترومیوگرافی باشد. تشخیص سندرم درد مایوفاشیال بر اساس معیارهای بالینی مبتنی بر حساسیت و درد در گروه‌های عضلانی خاص است.

سندرم درد مایوفاشیال یک بیماری پیچیده است که ممکن است نیاز به تشخیص و درمان باشد. بنابراین، مراجعه به یک متخصص ماهر و باتجربه در طول فرایند تشخیص و درمان مهم است.

آیا درمانی برای سندرم درد مایوفاشیال وجود دارد؟

درمان سندرم درد مایوفاشیال نیاز به تشخیص بیمار بر اساس شدت و شیوع علائم و سلامت کلی بیمار دارد. گزینه‌های درمانی موثر برای درد مایوفاشیال عبارتند از:

علت	توضیحات
برنامه فیزیوتراپی	برنامه‌های فیزیوتراپی، از جمله تمرینات تقویت عضلات، حرکات کششی و اصلاح وضعیت بدن، می‌توانند در درمان درد مایوفاشیال موثر باشند.
مصرف داروهای مسکن	مسکن‌ها، داروهای ضدالتهاب و شل‌کننده‌های عضلانی می‌توانند به کنترل درد مایوفاشیال کمک کنند.
گرما و سرمای درمانی	کمپرس گرم یا کمپرس سرد می‌تواند تنش عضلانی را کاهش داده و درد را تسکین دهد.
برنامه های ورزشی	برنامه‌های ورزشی خاص توصیه شده توسط متخصصان می‌تواند برای تقویت عضلات، افزایش طول عضلات و اصلاح وضعیت بدن موثر باشد.
مدیریت استرس و روان درمانی	می‌توان از تکنیک‌های مدیریت استرس و روان‌درمانی برای مدیریت استرس و کنترل درد مایوفاشیال استفاده کرد.
تزریق بوتاکس	در برخی موارد، تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) می‌تواند با کاهش اسپاسم عضلات، درد مایوفاشیال را تسکین دهد.
بیوفیدبک	بیوفیدبک می‌تواند با بهبود توانایی تشخیص و کنترل تنش عضلانی، تاثیر مثبت بر درد مایوفاشیال داشته باشد.

درمان سندرم درد مایوفاشیال اغلب شامل یک درمان چند منظوره است و باید با همکاری بیمار اجرا شود. یک برنامه درمانی که توسط یک متخصص باتجربه انجام می‌شود. که کمک زیادی به بهبودی درد دارد.

تمرینات سندرم درد مایوفاشیال

تمرینات سندرم درد مایوفاشیال می‌توانند با کاهش تنش عضلانی و افزایش انعطاف‌پذیری، درد را تسکین دهند. کشش‌های گردن شامل کج کردن سر به راست و چپ، حرکات عقب و جلو و کشش شانه است. برای تسکین ناحیه شانه و پشت، چرخش شانه و تمرینات باز کردن قفسه سینه با دست‌های قلاب شده در پشت توصیه می‌شود.

کشش‌های بازو و دست با کشش‌های کمر و لگن جمع می‌شوند تا طیف وسیعی از گروه‌های عضلانی را هدف قرار دهند. تمرینات کششی زانو و پا نیز می‌توانند به عنوان بخشی از برنامه انجام شوند. استفاده از ماساژ از طریق فشار ملایم بر عضلات بسیار موثر است.

تمرینات تعادلی می‌توانند پایداری عضلات را بهبود بخشند. اگرچه تمرینات می‌توانند مفید باشند، اما مهم است که ابتدا با یک متخصص سلامت مشورت کنید و طبق برنامه دقیق تمرینات را شروع کنید. زیرا شرایط هر فرد با فرد دیگر متفاوت است. مراجعه به متخصص ماهر قبل از شروع تمرینات برای حفظ درمان دقیق و برطرف کردن خطرات احتمالی بسیار مهم است.

سخن نهایی

سندرم درد مایوفاشیال یک بیماری طولانی مدت و دردناک است. این بیماری عضلات خاص و غلاف نازکی از غشاها که عضلات را در جای خود نگه می‌دارند و فاسیا نامیده می‌شوند را درگیر می‌کند. فشار بر این نواحی که نقاط ماشه‌ای نامیده می‌شوند، باعث درد می‌شود.

گاهی اوقات درد در سایر قسمت‌های بدن احساس می‌شود. این بیماری به عنوان درد ارجاعی شناخته می‌شود. این درد معمولاً به صورت درد شانه، کمردرد، سردردهای تنشی و درد صورت بروز می‌کند.

سوالات متداول

چگونه بفهمم که مایوفاشیال دارم؟

از علائم  مایوفاشیال مشکل در تمرکز، مانند احساس گیجی، مشکلات خواب، درد عضلانی، احساس خستگی، اضطراب یا افسردگی می باشند.

نقاط درد مایوفاشیال چیست؟

دردی که به سندرم مایوفاشیال نسبت داده می‌شود، به عنوان درد خفیف و مداوم، اغلب با درد در عضلات، ماهیچه، خط کمر قرار واقع است.

تفاوت بین درد عضلانی و درد مایوفاشیال چیست؟

درد عضلانی، درد موضعی در ناحیه خاصی از عضله است. وقتی درد به عضلات دیگر گسترش می‌یابد، به عنوان درد مایوفاشیال شناخته می‌شود. انتشار درد به دلیل وجود نقاط ماشه‌ای در عضله آسیب‌دیده رخ می‌دهد.