آرتروز انگشت شست چیست+ علائم این بیماری چگونه تشخیص می شوند؟

آخرین به‌روزرسانی در فوریه 26, 2026 توسط دکتر فهیمه تفتی متخصص طب فیزیکی ستون فقرات و عصب و عضله – نظام پزشکی 160531

آرتروز انگشت شست یک بیماری شایع پیری است و زمانی رخ می‌دهد که غضروف انتهای استخوان‌هایی که مفصل پایه انگشت شست شما را تشکیل می‌دهند، ساییده می‌شود. این بیماری همچنین به عنوان مفصل کارپومتاکارپال شناخته می‌شود.

آرتروز انگشت شست می‌تواند باعث درد شدید، تورم و کاهش قدرت و دامنه حرکتی شود و انجام کارهای ساده مانند چرخاندن دستگیره در و باز کردن بسته‌ها را دشوار کند. درمان معمولاً شامل ترکیبی از داروها و آتل‌ها است. آرتروز انگشت شست اگر شدید باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. در ادامه مقاله از مرکز ویستان اگر شما هم جزو افرادی هستید که دنبال پزشک خوب می گردید، پس مرکز ویستان را برای شما معرفی می کنم. این مرکز با سابقه درخشان و با پزشکان مجرب می تواند انتخاب افرادی مانند شما باشد. جهت رزوو نوبت با 02191090775 تماس بگیرید.

 علائم آرتروز انگشت شست دست

درد اولین و شایع‌ترین علائم آرتروز انگشت شست است. درد می‌تواند در پایه انگشت شست شما هنگام گرفتن، فشار دادن یا اعمال دیگر ایجاد شود.

سایر علائم و نشانه‌ها آرتروز انگشت شست ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تورم، سفتی و حساسیت در پایه انگشت شست

• کاهش قدرت هنگام گرفتن اشیاء

• کاهش دامنه حرکتی

• ظاهر بزرگ یا استخوانی مفصل در پایه انگشت شست

علت آرتروز انگشت شست دست

آرتروز انگشت شست معمولاً با افزایش سن رخ می‌دهد. همچنین می‌تواند در اثر ضربه یا آسیب به مفصل شست ایجاد شود.

در مفصل شست، غضروف انتهای استخوان‌ها را می‌پوشاند. به عنوان یک بالشتک عمل می‌کند و به استخوان‌ها اجازه می‌دهد تا به نرمی روی یکدیگر بلغزند. در آرتریت شست، غضروف پوشاننده انتهای استخوان‌ها ساییده می‌شود و سطوح صاف آنها را زبر می‌کند. سپس استخوان‌ها به یکدیگر ساییده می‌شوند و باعث آسیب مفصل می‌شوند.

آسیب مفصلی می‌تواند منجر به رشد استخوان جدید در امتداد کناره‌های استخوان‌های موجود (خار استخوانی) شود که می‌تواند برآمدگی‌های برجسته‌ای روی مفصل شست ایجاد کند.

بیشتر بدانید= علل و درمان کمر درد

عوامل خطر آرتروز انگشت شست

عواملی که می‌توانند خطر ابتلا به آرتروز انگشت شست را افزایش دهند عبارتند از:

• جنسیت.

• سن بالای ۴۰ سال.

• چاقی.

• برخی بیماری‌های ارثی، مانند شلی رباط مفصل و بدشکلی مفصل.

• آسیب‌های مفصل شست، مانند شکستگی و پیچ‌خوردگی.

بیماری‌هایی که ساختار و عملکرد طبیعی غضروف را تغییر می‌دهند، مانند آرتریت روماتوئید. اگرچه آرتروز شایع‌ترین علت آرتریت انگشت شست است، آرتریت روماتوئید همچنین می‌تواند مفصل کارپومتاکارپال (CMC) را تحت تأثیر قرار دهد، معمولاً به میزان کمتری نسبت به سایر مفاصل دست.

آرتروز انگشت شست دست چیست؟

آرتروز انگشت شست که آرتریت مفصل پایه نیز نامیده می‌شود، یک بیماری دژنراتیو است که مفصل پایه در پایه انگشت شست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مفصل امکان حرکت گسترده‌ای را فراهم می‌کند، اما با گذشت زمان، غضروف اطراف مفصل می‌تواند ساییده شود و منجر به اصطکاک دردناک بین استخوان‌ها شود. این بیماری بسیار رایج است، به خصوص در بین افراد بالای 40 سال.

گزینه‌های درمانی غیر جراحی برای آرتروز انگشت شست چیست؟

مرکز ویستان بر برنامه‌های درمانی تأکید می‌کند که در صورت امکان، راه‌حل‌های غیر جراحی را در اولویت قرار می‌دهند. این رویکردها می‌توانند تسکین ایجاد کرده و کیفیت زندگی شما را بهبود بخشند:

گزینه های درمانی غیرجراحی	توضیحات
بریس ها و ارتزها	بریس‌ها یا اسپلینت‌های سفارشی می‌توانند از مفصل انگشت شست پشتیبانی کنند، درد را کاهش داده و بهبودی را تسریع کنند.
داروها	ممکن است داروهای ضد التهابی یا مسکن‌ها برای درمان ناراحتی تجویز شوند.
اصلاح تحرک	اصلاح نحوه انجام فعالیت‌های خاص می‌تواند فشار روی آرتریت انگشت شست را کاهش دهد.
فیزیوتراپی	تمرینات خاص می‌توانند حرکت و قدرت مفصل را افزایش داده و اثرات آرتریت را کاهش دهند.
تزریقات مفصلی	تزریق کورتیکواستروئید، داروهای ضدالتهاب را مستقیماً به مفصل می‌رساند و تسکین را فراهم می‌کند.

علائم التهاب مفصل آرتروز انگشت شست

شناسایی علائم التهاب آرتروز انگشت شست برای تشخیص زودهنگام، درمان و ارزیابی اینکه آیا به جراحی التهاب مفصل انگشت شست نیاز دارید یا خیر، بسیار مهم است. اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید، وقت آن است که با متخصصی از مرکز ویستان مشورت کنید:

علل التهاب	توضیحات
درد	درد مداوم در قاعده انگشت شست، به خصوص هنگام گرفتن یا فشار دادن اشیاء.
تورم	تورم و حساسیت در اطراف ناحیه مفصل قاعده‌ای.
سفتی	مشکل در حرکت دادن انگشت شست، همراه با کاهش دامنه حرکتی.
ضعف	کاهش قدرت انگشت شست، که منجر به مشکل در انجام کارهای روزانه می‌شود.
بدشکلی انگشت شست	با گذشت زمان، التهاب مفصل قاعده‌ای می‌تواند باعث ایجاد برآمدگی یا تورم قابل مشاهده در قاعده انگشت شست شود.

علل تاندونیت انگشت شست

حرکت انگشت شست برای اکثر فعالیت‌ها ضروری است، که خطر تاندونیت در این انگشت را افزایش می‌دهد. علت دقیق اغلب ناشناخته است، اما علل احتمالی عبارتند از:

علل تاندونیت	توضیحات علل
1. استفاده مکرر از انگشت شست.	این مورد می‌تواند منجر به التهاب تاندون‌ها در انتهای عضلات ساعد شود که به استخوان‌های کوچک انگشت شست متصل می‌شوند.
2. ضربات مستقیم به انگشت شست.	انگشت شست بیشتر مستعد کبودی و ضربه است و بنابراین فشار بیشتری را تجربه می‌کند و تحت تأثیر منفی قرار می‌گیرد.
3. برخی بیماری‌ها.	مانند دیابت، که می‌توانند باعث التهاب تاندون‌های دست به طور کلی و همچنین ضعف عصبی شوند.
4. انجام ورزش‌های خاص.	که نیاز به فشار روی انگشتان دارند، مانند دو و میدانی، شنا سوئدی، وزنه‌برداری، کاراته و ورزش‌های راکتی.
5. پیری	با افزایش سن، بدن به طور کلی ضعیف می‌شود و بیشتر در معرض عوامل محیطی قرار می‌گیرد. اگر در معرض هرگونه ضربه‌ای قرار گیرد، دچار التهاب می‌شود.
۶. استفاده از تبلت	چه گوشی باشد و چه لپ‌تاپ، استفاده مکرر از انگشت شست برای تایپ کردن یا حرکت دادن آن روی صفحه نمایش منجر به التهاب می‌شود.

درمان درد انگشت شست دست

 درمان درد به دو بخش زیر تقسیم می‌شود:

1. خوددرمانی

خوددرمانی از کارهایی است که بیمار می‌تواند برای تسکین درد و التهاب انجام دهد، از جمله موارد زیر:

استفاده از کمپرس سرد روی شست: بیمار می‌تواند این کمپرس‌ها را بلافاصله پس از احساس درد و قبل از مراجعه به پزشک، همانطور که پزشک در طول دوره درمان توصیه می‌کند، اعمال کند.

استراحت: شست را بی‌حرکت نگه دارید، تا حد امکان از فشار یا کشش آن خودداری کنید و از هر چیزی که مشکل را تشدید می‌کند، اجتناب کنید.

بانداژ پزشکی: پزشک ممکن است از بیمار بخواهد که از یک بانداژ پزشکی در اطراف دست و شست برای بی‌حرکت کردن آن و جلوگیری از حرکت استفاده کند.

2. درمان پزشکی

این درمان‌ها توسط پزشک برای بیماران مبتلا به آرتروز انگشت شست تجویز می‌شود و شامل موارد زیر است:

مصرف مسکن‌های خاص: این مسکن‌ها درد را کاهش می‌دهند، همچنین مصرف داروهایی که التهاب را کاهش می‌دهند، اما در دوزهای خاصی که پزشک تجویز می‌کند.

فیزیوتراپی: یکی از مراحل ضروری درمان، فیزیوتراپی انگشت است که توسط یک فیزیوتراپیست انجام می‌شود. این امر به طور قابل توجهی به درمان التهاب کمک می‌کند.

تزریق کورتیکواستروئید: در صورتی که تاندون انگشت به درمان‌های قبلی پاسخ ندهد، تزریق کورتیکواستروئید به ناحیه اطراف تاندون برای کاهش التهاب انجام می‌شود.

جراحی: در مواردی که با دارو و فیزیوتراپی قابل درمان نیستند، یک عمل جراحی جزئی روی انگشت انجام می‌شود و بیمار می‌تواند پس از چند ساعت به خانه بازگردد.

تشخیص آرتروز انگشت شست

در طول معاینه فیزیکی، پزشک در مورد علائم شما سؤال می‌کند و به دنبال تورم یا توده‌های قابل مشاهده در مفاصل شما می‌گردد.

پزشک ممکن است هنگام حرکت دادن انگشت شست، مفاصل شما را نگه دارد و به استخوان‌های مچ دست فشار وارد کند. اگر این حرکت صدای سایش، درد یا احساس شن ایجاد کند، ممکن است نشان دهنده ساییدگی غضروف و ساییدگی استخوان‌ها روی یکدیگر باشد.

درد آرتروز انگشت شست دست نشانه چیست؟

درد آرتروز انگشت شست دست امروزه یک علامت شایع است، به خصوص در بین افرادی که مرتباً از دست خود استفاده می‌کنند، مانند کارمندان اداری و ورزشکارانی که انگشتان دست خود را تحت فشار قرار می‌دهند. سبک زندگی روزمره که شامل استفاده طولانی مدت از تلفن همراه در حالت‌های نادرست است نیز می‌تواند در این امر نقش داشته باشد و منجر به درد مزمن و احتمالاً ایجاد تاندونیت (التهاب غلاف تاندون در انگشت دست یا بیماری دکوروان) شود. هر کسی که این مشکل را تجربه می‌کند باید فوراً برای تشخیص، پیشگیری و درمان مناسب با پزشک مشورت کند.

تاندونیت دکورون چیست؟

تاندونیت دکورون یا تنوسینوویت دکورون، تورم یا التهاب دردناک تاندون‌ها، به ویژه در انگشت شست است.

تاندونیت دکورون زمانی رخ می‌دهد که تاندون‌های اطراف پایه انگشت شست متورم می‌شوند. تاندون‌ها دسته‌هایی از بافت هستند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. تاندون‌ها معمولاً به راحتی در یک کانال بافتی به نام غلاف می‌لغزند. غلاف، تاندون‌ها را در کنار استخوان‌های شست در جای خود نگه می‌دارد و تاندون‌هایی که به راحتی در داخل غلاف می‌لغزند، به شست اجازه می‌دهند بدون مشکل یا درد حرکت کند.

هرگونه تورم تاندون‌ها یا ضخیم شدن غلاف می‌تواند باعث اصطکاک شود، زیرا تاندون‌ها دیگر نمی‌توانند به راحتی در داخل غلاف خود بلغزند. این امر حرکات خاص انگشت شست و مچ دست را دشوارتر می‌کند.

علائم تاندونیت دکورون چیست؟

تاندونیت دکوروان معمولاً با درد و حساسیت در مچ دست در سمت شست یا مستقیماً در دو تاندون خاص در شست همراه است. درد با استفاده از دست و شست بدتر می‌شود. ممکن است به طور ناگهانی یا به مرور زمان ظاهر شود. در هر دو حالت، درد ممکن است به شست یا از مچ به ساعد گسترش یابد. حرکت شست ممکن است دشوار و دردناک شود، به خصوص هنگام برداشتن یا نگه داشتن اشیاء. فرد مبتلا ممکن است هنگام حرکت دادن شست، احساس ترکیدن کند.

همچنین، برخی افراد ممکن است تورم یا درد را در کنار مچ دست در پایه شست تجربه کنند و درد با حرکت دادن شست یا چرخاندن مچ افزایش یابد. برخی ممکن است هنگام اعمال فشار مستقیم به این ناحیه احساس درد کنند.

درمان خانگی آرتروز انگشت شست دست

فلفل سیاه می‌تواند به تسکین و کاهش علائم آرتروز در انگشتان، مانند درد و تورم، کمک کند. برخی شواهد همچنین نشان می‌دهد که فلفل سیاه دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضد میکروبی و ضد التهابی است. استفاده از ژل فلفل سیاه در ناحیه آسیب‌دیده ممکن است باعث احساس سوزش جزئی شود، اما این سوزش باید ظرف یک یا دو دقیقه فروکش کند.

بیشتر بدانید= درد پس از جراحی دیسک

انواع آرتروز انگشت شست

سه نوع اصلی آرتروز انگشت شست وجود دارد:

آرتریت دژنراتیو

این به دلیل ساییدگی و پارگی غضروف در مفاصل دست، یا در نتیجه استفاده بیش از حد یا التهاب در ناحیه آسیب دیده، رخ می‌دهد. این نوع آرتروز همچنین می‌تواند در اثر آسیب به انگشت شست ایجاد شود.

آرتریت دژنراتیو معمولاً آخرین مفصل هر انگشت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به مفاصل دست حمله می‌کند و باعث التهاب می‌شود. این نوع التهاب می‌تواند تمام مفاصل دست را تحت تأثیر قرار دهد، اما معمولاً مفاصل انتهای انگشتان را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

آرتریت پسوریاتیک

این نوعی آرتریت دست و انگشتان است که در نتیجه پسوریازیس رخ می‌دهد.

نکاتی برای زندگی با آرتروز انگشت شست

تعدادی از اقدامات و نکات وجود دارد که می‌تواند به درمان آرتروز انگشت شست در خانه کمک کند، از جمله:

تمرینات مختلفی را برای بهبود قدرت و دامنه حرکتی انگشت و تسکین درد انجام دهید. این تمرینات شامل قرار دادن انگشت به صورت صاف روی هر سطح صاف، صاف کردن انگشتان به پهلو و سپس خم کردن آنها به عقب است.

کمپرس گرم یا سرد را روی انگشت قرار دهید تا درد، تورم و سفتی مفاصل تسکین یابد.

انگشت را در آب گرم خیس کنید.

کاهش استرس و فشار روی دست‌ها و انگشتان.

انگشت را به آرامی روی یک اسفنج یا توپ لاستیکی فشار دهید.

اطمینان حاصل کنید که یک رژیم غذایی سالم و متعادل، شامل مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه، غلات کامل و گوشت بدون چربی، مصرف می‌کنید و مصرف غذاهای پر قند را محدود می‌کنید.

آزمایش‌های تشخیصی برای آرتروز انگشت شست

تشخیص دقیق آرتروز انگشت شست برای درمان مؤثر ضروری است. آزمایش‌های تشخیصی مختلف می‌توانند وجود و نوع آرتریت را تأیید کنند:

معاینه فیزیکی

اولین قدم، معاینه فیزیکی جامع توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی است. آنها علائم، حرکت مفصل را ارزیابی کرده و به دنبال علائم تورم و بدشکلی می‌گردند.

عکسبرداری با اشعه ایکس

عکسبرداری با اشعه ایکس یک ابزار تشخیصی کلیدی است که تغییرات در ساختار استخوان و باریک شدن فضای مفصلی را که نشان دهنده آرتریت است، نشان می‌دهد.

ام آر آی و سی تی اسکن

در مواردی که تصویربرداری دقیق‌تر لازم است، ام آر آی یا سی تی اسکن می‌توانند اطلاعاتی در مورد میزان از بین رفتن غضروف و آسیب مفصلی ارائه دهند.

آزمایش خون

آزمایش خون می‌تواند نشانگرهای التهاب و آنتی‌بادی‌های اختصاصی برای آرتریت روماتوئید یا پسوریاتیک مشکوک را نشان دهد.

گزینه‌های درمانی برای آرتروز انگشت شست

درمان آرتروز انگشت شست شامل ترکیبی از درمان‌های جراحی و غیرجراحی متناسب با شدت بیماری است:

درمان‌های غیرجراحی

داروها: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) می‌توانند درد و التهاب را تسکین دهند. مسکن‌های موضعی نیز می‌توانند درد را تسکین دهند.

آتل‌بندی: استفاده از آتل انگشت شست می‌تواند به بی‌حرکت کردن مفصل، کاهش درد و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک کند.

فیزیوتراپی: تمریناتی که با هدف تقویت عضلات انگشت شست و بهبود دامنه حرکتی انجام می‌شوند، می‌توانند مفید باشند.

تزریق کورتیکواستروئید: تزریق به مفصل انگشت شست می‌تواند به کاهش التهاب و تسکین موقت درد کمک کند.

درمان‌های جراحی

هنگامی که روش‌های غیرجراحی در تسکین علائم ناموفق باشند، ممکن است مداخله جراحی ضروری باشد. گزینه‌ها عبارتند از:

تراپزوئیدکتومی: برداشتن استخوان ذوزنقه‌ای در پایه انگشت شست، که اغلب با بازسازی تاندون برای حفظ ثبات همراه است.

جوش دادن مفصل (آرترودز): جوش دادن استخوان‌ها در مفصل آسیب‌دیده ممکن است درد را از بین ببرد اما حرکت انگشت شست را کاهش دهد.

آرتروز انگشت شست پا

آرتروز انگشت شست پا یک بیماری مزمن است که مفصل شست پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، جایی که فرسایش غضروف منجر به سفتی، درد و محدودیت حرکت می‌شود. با گذشت زمان، مفصل ممکن است کاملاً بی‌حرکت شود و بر توانایی راه رفتن و انجام فعالیت‌های روزانه تأثیر منفی بگذارد.

آرتروز چیست؟

تعویض مفصل (آرتروپلاستی): جایگزینی مفصل آسیب‌دیده با یک ایمپلنت مصنوعی می‌تواند عملکرد را بازیابی کرده و درد را تسکین دهد.

آرتروز انگشت شست شایع‌ترین نوع آن است. این بیماری اغلب در مفاصل دست‌ها، لگن و زانوها رخ می‌دهد. با افزایش سن، غضروف مفصل شروع به تحلیل رفتن می‌کند و استخوان زیرین شروع به تغییر می‌کند. این تغییرات معمولاً به آرامی ایجاد می‌شوند و با گذشت زمان بدتر می‌شوند. این تغییرات می‌توانند باعث درد، سفتی و تورم و در برخی موارد، ناتوانی شوند. برخی از افراد قادر به انجام کارهای روزانه یا کار نیستند.

علت آرتروز

با افزایش سن، غضروف پوشاننده مفصل (که به مفصل اجازه می‌دهد به راحتی حرکت کند) به آرامی ساییده می‌شود. این ساییدگی و پارگی باعث می‌شود استخوان‌های مفصل به یکدیگر ساییده شوند و در حین حرکت مفصل باعث درد و تورم شوند. تکه‌های غضروف فرسوده نیز ممکن است جدا شوند و مانع حرکت استخوان شوند و منجر به افزایش درد، تورم و سفتی شوند.

عوامل افزایش آرتروز

برخی عوامل می‌توانند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهند، از جمله:

سن بالا: زیرا افراد مدت طولانی‌تری از مفاصل خود استفاده می‌کنند.

جنسیت: زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آرتروز هستند، به خصوص پس از ۵۰ سالگی.

عوامل ژنتیکی: سابقه خانوادگی آرتروز.

اضافه وزن یا چاقی: وزن اضافی می‌تواند آرتروز را در مفاصل تحمل‌کننده وزن (مانند زانو، لگن و ستون فقرات) بدتر کند.

درگیری مفاصل: مفاصلی که آسیب دیده‌اند، آسیب دیده‌اند یا تزریق استروئید دریافت کرده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا هستند.

شغل: افرادی که مشاغلی دارند که نیاز به حرکت مکرر یکسان دارند، در معرض خطر بیشتری هستند.

نشانه های آرتروز

علائم به آرامی ایجاد می‌شوند و معمولاً در یک مفصل شروع می‌شوند. این علائم عبارتند از:

درد هنگام استفاده از مفصل، که ممکن است با استراحت بهبود یابد. برای برخی افراد، و در مراحل بعدی بیماری، درد ممکن است در شب بدتر شود.

سفتی مفاصل، که معمولاً کمتر از ۳۰ دقیقه در صبح یا پس از استراحت برای یک دوره زمانی طول می‌کشد.

تورم در داخل و اطراف مفصل، به خصوص پس از حرکت زیاد مفصل.

ضعف در توانایی حرکت مفصل.

احساس ناپایداری مفصل.

صدا دادن هنگام حرکت مفصل.

با بدتر شدن علائم به مرور زمان، انجام برخی فعالیت‌ها (مانند بالا رفتن از پله‌ها) ممکن است دشوار باشد.

درد و سایر علائم آرتروز ممکن است باعث خستگی، مشکل در خواب و افسردگی شما شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید:

اگر علائم آرتروز انگشت شست (مانند درد، سفتی یا تورم در یک یا چند مفصل) دارید.

انواع مختلفی از آرتروز وجود دارد و ممکن است همزمان بیش از یک نوع داشته باشید.

درمان معمولاً شامل موارد زیر است:

ورزش می‌تواند درد و سفتی مفاصل را کاهش داده و انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات را افزایش دهد. با یک متخصص در مورد یک برنامه ورزشی ایمن صحبت کنید. به یاد داشته باشید که به آرامی شروع کنید و برای سازگاری با سطح جدید فعالیت خود وقت بگذارید.

کاهش وزن برای کمک به کاهش فشار روی مفاصل، کاهش درد، جلوگیری از آسیب بیشتر و بهبود تحرک مفاصل.

جلوگیری از آسیب بیشتر و بهبود تحرک مفاصل.

استفاده از وسایل ویژه برای پشتیبانی از حرکت استخوان (مانند عصا).

برخی از افراد ممکن است برای کمک به کنترل علائمی مانند درد به دارو نیاز داشته باشند.

اگر همه درمان‌های دیگر به آرتروز آنها کمکی نکرده باشد، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

پیشرفت بیماری آرتروز انگشت شست

اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به آرتروز انگشت شست هیچ علامتی ندارند، اما نارسایی پیشرونده مفاصل در نهایت می‌تواند منجر به درد و ناتوانی شود.

بیماران مبتلا به آرتروز مزمن، به ویژه در اندام تحتانی، که ورزش نمی‌کنند، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش می‌دهند.

افراد چاق مبتلا به آرتروز انگشت شست در معرض خطر بیشتری برای پیشرفت بیماری هستند.

کمبود ویتامین D می‌تواند منجر به ایجاد آرتروز شود.

پیشگیری از آرتروز انگشت شست

هیچ روش تضمین‌شده‌ای برای پیشگیری از آرتروز انگشت شست وجود ندارد، اما عوامل خطر را می‌توان کنترل کرد، مانند:

• حفظ وزن سالم از طریق رژیم غذایی سالم.

• حفظ فعالیت بدنی.

• ترک سیگار.

• محافظت از مفاصل در برابر آسیب با انجام تمرینات خاص.

• اطمینان از اینکه محل کار عاری از خطرات سقوط است و فضا، تجهیزات و ابزارهایی دارد که با توانایی بدنی شما مطابقت دارد.

• اگر مفاصل شما متورم، گرم یا قرمز هستند، فوراً به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است آلوده شده باشند.

آرتروز و فعالیت بدنی

اگر آرتروز دارید، شرکت در فعالیت‌های بدنی با شدت متوسط ​​(مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا) می‌تواند درد، عملکرد، خلق و خو و کیفیت زندگی ناشی از آرتروز را بهبود بخشد. فعالیت بدنی همچنین می‌تواند شروع ناتوانی مرتبط با آرتروز را به تأخیر بیندازد و به افراد کمک کند تا سایر بیماری‌های مزمن (مانند دیابت، بیماری قلبی و چاقی) را مدیریت کنند.

به چه میزان فعالیت بدنی نیاز دارید؟

تا جایی که سلامتی شما اجازه می‌دهد فعال بمانید و سطح فعالیت خود را بر اساس علائم آرتروز خود تنظیم کنید.

نکاتی برای فعالیت بدنی ایمن با آرتروز

به آرامی و به تدریج شروع کنید و به تحمل بدن خود توجه کنید. با مقدار کمی فعالیت شروع کنید، به عنوان مثال، ۳ تا ۵ دقیقه دو بار در روز، سپس هر بار کمی فعالیت اضافه کنید (مثلاً ۱۰ دقیقه در هر بار). قبل از اضافه کردن فعالیت بیشتر، به بدن خود زمان کافی برای سازگاری با سطح جدید بدهید.

هنگامی که علائم آرتروز (مانند درد، سفتی و خستگی) افزایش می‌یابد، فعالیت خود را تنظیم کنید، در حالی که سعی می‌کنید تا حد امکان بدون بدتر شدن علائم، فعال بمانید.

فعالیت بدنی نباید شدید باشد و باعث آسیب مفاصل شود. فعالیت‌هایی را انتخاب کنید که برای مفاصل آسان باشند (مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا ایروبیک در آب).

در مکان‌های امن، مانند مناطقی با پیاده‌روهای مسطح یا مسیرهای پیاده‌روی که خالی از موانع، دارای نور کافی و جدا از ترافیک سنگین هستند، ورزش کنید.

با متخصص خود در مورد فعالیت بدنی مناسب برای شما بر اساس توانایی‌ها و اهداف سلامتی خود صحبت کنید.

بیشتر بدانید= تزریق پی آر پی مچ دست

ورزش برای آرتروز انگشت شست دست

طبیعی است که پس از شروع یک برنامه فعالیت بدنی جدید، مقداری درد و سفتی را تجربه کنید. ممکن است ۶ تا ۸ هفته طول بکشد تا مفاصل شما با سطح جدید فعالیت سازگار شوند. ادامه برنامه فعالیت بدنی منجر به تسکین طولانی مدت درد خواهد شد. اگر درد دارید:

برنامه فعالیت بدنی خود را با ورزش کمتر (روزهای کمتر در هفته) یا برای مدت زمان کوتاه‌تر تنظیم کنید.

انواع مختلفی از ورزش را امتحان کنید که فشار کمتری به مفاصل شما وارد کند (مثلاً تغییر از پیاده‌روی به ایروبیک در آب یا یوگا).

اگر موارد زیر را تجربه کردید، باید به پزشک مراجعه کنید:

• درد شدید و مداوم مفاصل.

• دردی که باعث لنگیدن می‌شود.

• دردی که بیش از دو ساعت پس از ورزش طول می‌کشد یا در شب بدتر می‌شود.

• درد یا تورمی که با استراحت، دارو یا کمپرس گرم یا سرد بهبود نمی‌یابد.

• افزایش تورم یا قرمزی مفاصل.

 سوالات متداول