تاندینوپاتی همسترینگ یا کشکک چیست + بهترین روش های درمانی آن

آخرین به‌روزرسانی در فوریه 26, 2026 توسط دکتر فهیمه تفتی متخصص طب فیزیکی ستون فقرات و عصب و عضله – نظام پزشکی 160531

تاندینوپاتی همسترینگ زانو یک بیماری شایع است که بسیاری از افراد، به ویژه افرادی که در فعالیت‌های بدنی شامل دویدن، پریدن یا تغییر جهت ناگهانی شرکت می‌کنند، را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری می‌تواند باعث ناراحتی قابل توجهی شود و ممکن است مانع از توانایی ورزش یا حتی انجام فعالیت‌های روزانه شود. درک تاندونیت زانو برای تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر بسیار مهم است و افراد را قادر می‌سازد تا در اسرع وقت به روال عادی خود بازگردند.

تاندینوپاتی همسترینگ چیست؟

تاندینوپاتی همسترینگ زانو التهاب یا تحریک تاندون‌هایی است که عضلات زانو را در پشت ران به استخوان‌های لگن و ساق پا متصل می‌کنند. این عضلات نقش حیاتی در حرکات مختلف، از جمله راه رفتن، دویدن و پریدن دارند. استفاده بیش از حد یا کشیدگی این تاندون‌ها می‌تواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود. این بیماری اغلب در ورزشکاران مشاهده می‌شود، اما می‌تواند افراد غیر ورزشکار، به ویژه افرادی که در فعالیت‌های تکراری شرکت می‌کنند را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

علل درد تاندینوپاتی همسترینگ چیست؟

درد اولین علامت التهاب تاندینوپاتی همسترینگ است، معمولاً بین کاسه زانو و نقطه‌ای که تاندون به استخوان ساق پا متصل می‌شود.

درد ممکن است در ابتدا هنگام شروع فعالیت بدنی یا پس از تمرین شدید رخ دهد. ممکن است تا حدی بدتر شود که در ورزش اختلال ایجاد کند. در نهایت ممکن است در فعالیت‌های روزانه مانند بالا رفتن از پله‌ها یا بلند شدن از صندلی اختلال ایجاد کند. از جمله علل تاندینوپاتی همسترینگ به موارد زیر می پردازیم:

علت	توضیحات
کشیدگی عضله پشت زانو	کشیدگی عضله یکی از شایع‌ترین علل تاندینوپاتی همسترینگ است که اغلب در اثر حرکت ناگهانی یا ورزش بدون گرم کردن کافی ایجاد می‌شود.
تاندونیت زانو (تاندونیت هملت)	هنگامی که تاندینوپاتی همسترینگ در معرض فشار مکرر مانند دویدن یا پریدن قرار می‌گیرند، ممکن است ملتهب شوند و باعث دردی شوند که با فعالیت افزایش می‌یابد. درد پشت زانو ممکن است هنگام خم شدن یا هنگام تلاش برای صاف کردن کامل آن رخ دهد. برخی افراد پس از ورزش به دلیل فشار انباشته شده، درد پشت زانو را تجربه می‌کنند. در موارد دیگر، درد در حین فعالیت‌های روزانه مانند درد پشت زانو هنگام زانو زدن رخ می‌دهد.
آسیب‌های رباط (قدامی/خلفی) یا منیسک	آسیب‌های رباط یا پارگی منیسک ممکن است باعث تاندینوپاتی همسترینگ، به خصوص با حرکات ناگهانی یا بلافاصله پس از آسیب ورزشی شود.
کیست بیکر	کیست بیکر یک برآمدگی پر از مایع است که در تاندونیت تشکیل می‌شود و باعث احساس سنگینی می‌شود. ممکن است به صورت درد در حفره پشت زانو بروز کند. گاهی اوقات، با تورم همراه است که باعث تاندینوپاتی همسترینگ می‌شود و مانع حرکت طبیعی می‌شود.
آرتروز زانو و آرتریت	با افزایش سن یا ساییدگی غضروف، بیماران ممکن است آرتروز زانو را تجربه کنند که علائم آن به پشت زانو سرایت می‌کند و باعث درد و سفتی در هنگام حرکت می‌شود.
درد در رگ‌های پشت زانو (ترومبوز ورید عمقی (DVT))	این یک بیماری جدی است که نیاز به مداخله پزشکی فوری دارد. DVT زمانی رخ می‌دهد که لخته خون در رگ‌های پا تشکیل شود و باعث موارد زیر شود: درد پشت زانو. تورم قابل توجه. قرمزی و گرمی در ناحیه.

عوامل خطر تاندینوپاتی همسترینگ را نام ببرید؟

علل	معلول
علل عفونی یا محیطی	بعضی از افراد با استفاده از ورزش های مانند دویدن به کشکک زانو فشار وارد می کنند. که در نتیجه برخی از عوامل محیطی ممکن است در ایجاد آن نقش داشته باشند. برای مثال، تمرین روی سطوح سخت یا زمین ناهموار ممکن است خطر آسیب‌های تاندون را افزایش دهد. با این حال، عوامل عفونی معمولاً با التهاب تاندون زانو مرتبط هستند.
علل ژنتیکی یا خودایمنی	شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد زمینه‌های ژنتیکی ممکن است در ایجاد آسیب‌های تاندون، از جمله التهاب تاندون زانو، نقش داشته باشند. برخی از افراد ممکن است زمینه ژنتیکی برای ضعف تاندون یا اختلالات بافت همبند داشته باشند. اگرچه بیماری‌های خودایمنی مستقیماً باعث التهاب تاندون زانو نمی‌شوند، اما می‌توانند منجر به التهاب در بدن شوند که می‌تواند مشکلات تاندون را تشدید کند.
سبک زندگی و عوامل غذایی	انتخاب سبک زندگی می‌تواند به طور قابل توجهی بر خطر ابتلا به التهاب تاندون زانو تاثیر بگذارد. عواملی مانند تمرینات گرم کردن ناکافی، انعطاف‌پذیری ضعیف و عدم تعادل عضلانی می‌توانند در کشیدگی تاندون نقش داشته باشند. علاوه بر این، رژیم غذایی فاقد مواد مغذی ضروری، به ویژه آنهایی که از سلامت عضلات و تاندون‌ها حمایت می‌کنند (مانند پروتئین، ویتامین‌های C و D و اسیدهای چرب امگا ۳)، ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهد.

چگونه کشیدگی عضله در ران رخ می‌دهد؟

ران شامل سه گروه عضلانی است:

• عضلات خلفی ران.

• عضلات قدامی ران (چهار سر ران).

• عضلات داخلی ران.

عضلات همسترینگ هنگام باز و بسته شدن پاها با هم کار می‌کنند. عضلات داخلی ران، پاها را به سمت هم می‌کشند. عضلات همسترینگ معمولاً به دلیل فشار بیش از حد و به دلیل اینکه مسئول فعالیت‌های پرسرعت مانند دویدن و پریدن هستند، بیشتر در معرض کشیدگی عضله قرار دارند.

کشیدگی عضله زمانی رخ می‌دهد که یک عضله بیش از حد طبیعی خود کشیده شود و باعث پارگی فیبرهای عضلانی و آسیب به محل اتصال بین عضله و تاندونی که آن را به استخوان متصل می‌کند، شود.

بیشتر بدانید= بهترین مرکز پی آر پی زانو

چه عواملی خطر ابتلا به تاندینوپاتی همسترینگ  را افزایش می‌دهند؟

حرکات ناگهانی و شدید در طول فعالیت‌های ورزشی عامل اصلی افزایش خطر ابتلا به کشیدگی عضله کشاله ران است، به خصوص در موارد زیر:

عضلات ضعیف: عضلات پشت و جلوی ران با هم کار می‌کنند و وقتی یک عضله قوی و دیگری ضعیف باشد، عضله ضعیف‌تر بیشتر مستعد آسیب است.

کشیدگی عضله: عضلات کشیده قادر به عملکرد صحیح نیستند و مستعد پارگی هستند.

گرم کردن ناکافی قبل از ورزش: کشیدگی عضله کشاله ران ممکن است در اثر انجام تمرینات پایه مانند تمرینات با توپ توسط ورزشکاران بدون گرم کردن و انجام تمرینات ساده‌ای که عضلات را فعال می‌کنند، ایجاد شود.

علائم تاندینوپاتی همسترینگ  چیست؟

علائم رایج کشیدگی عضله عبارتند از:

• احساس ترکیدن یا ترق تروق.

• درد در جلوی لگن، که هنگام لمس ران افزایش می‌یابد.

• کبودی قابل مشاهده روی ران (در صورت پارگی رگ خونی در ران).

• مشکل در خم کردن و باز کردن پای آسیب‌دیده که منجر به مشکل در حرکت می‌شود.

نحوه تشخیص تاندینوپاتی همسترینگ

پزشک از طریق معاینه فیزیکی، جستجوی محل درد و کبودی و پرسیدن از بیمار در مورد نحوه بروز آسیب، کشیدگی عضله کشاله ران را تشخیص می‌دهد. آنها ممکن است از بیمار بخواهند که زانو و لگن را خم و راست کند تا تشخیص صحیحی ارائه دهد.

پزشک ممکن است برای تعیین وجود شکستگی یا آسیب استخوانی دیگر، عکس‌برداری با اشعه ایکس یا ام آر آی تجویز کند.

نحوه درمان تاندینوپاتی همسترینگ

تاندینوپاتی همسترینگ بر اساس شدت آنها به سه درجه طبقه‌بندی می‌شوند. درجه‌های ۱ و ۲ خفیف هستند و به راحتی بهبود می‌یابند، در حالی که درجه ۳ شامل پارگی شدید عضله است که بهبود آن می‌تواند چندین ماه طول بکشد.

تاندینوپاتی همسترینگ را می‌توان با استفاده از پروتکل RICE درمان کرد که شامل موارد زیر است:

استراحت: پزشک استراحت، اجتناب از فعالیت‌های ورزشی و استفاده از عصا برای کاهش وزن روی پا را توصیه می‌کند.

چند بار در روز، به مدت ۲۰ دقیقه کیسه یخ را روی ناحیه آسیب‌دیده قرار دهید. از قرار دادن یخ به طور مستقیم روی پوست خودداری کنید و از یخ پیچیده شده در یک پارچه تمیز استفاده کنید.

با پیچیدن آن با یک باند نرم، روی ناحیه آسیب دیده فشار وارد کنید تا از تورم بیشتر جلوگیری شود.

پای آسیب دیده را بالا نگه دارید تا تورم کاهش یابد.

پزشک همچنین ممکن است داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن را برای تسکین درد توصیه کند. پس از فروکش کردن درد و تورم، بیمار ممکن است فیزیوتراپی را برای بهبود دامنه حرکتی شروع کند.

اگرچه بیشتر موارد کشیدگی عضله کشاله ران بدون جراحی بهبود می‌یابند، اما تعداد کمی از موارد نیاز به مداخله جراحی دارند.

هنگام ایجاد تاندینوپاتی همسترینگ چه عوامل خطرناکی بروز می کنند؟

عوامل متعددی ممکن است در ایجاد التهاب تاندون کشکک زانو نقش داشته باشند، مانند:

فعالیت بدنی. دویدن و پریدن معمولاً با التهاب تاندینوپاتی همسترینگ مرتبط هستند. افزایش ناگهانی شدت و تعداد دفعات فعالیت‌ها می‌تواند فشار بیشتری بر تاندون وارد کند، همانطور که تغییر نوع کفش‌های دویدن نیز می‌تواند.

کشش عضلات پا. کشیدگی عضلات و همسترینگ که در امتداد پشت ران شما قرار دارند، می‌تواند فشار بر تاندینوپاتی همسترینگ را افزایش دهد.

از دست دادن تعادل عضلانی. اگر برخی از عضلات پای شما بسیار قوی‌تر از سایرین باشند، عضلات قوی‌تر می‌توانند تاندینوپاتی همسترینگ را بیشتر بکشند. این فشار می‌تواند باعث التهاب تاندون شود.

بیماری‌های مزمن. برخی از بیماری‌ها باعث اختلال در جریان خون به زانو و تضعیف تاندون می‌شوند. نمونه‌هایی از این بیماری‌ها عبارتند از نارسایی کلیه، بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید و بیماری‌های متابولیک مانند دیابت.

درمان تاندینوپاتی همسترینگ چقدر طول می‌کشد؟

درمان تاندینوپاتی همسترینگ بسته به عوامل مختلفی از جمله موارد زیر ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد:

• سلامت عمومی.

• سن.

• شدت آسیب.

• سطح آمادگی جسمانی قبل از آسیب.

• پروتکل درمانی بیمار.

• رژیم غذایی و سبک زندگی.

بهبودی کشیدگی خفیف عضله کشاله ران حدود سه هفته و برای کشیدگی‌های شدید عضله حدود شش ماه طول می‌کشد. لازم به ذکر است که قبل از بازگشت به ورزش، باید به عضله اجازه داده شود تا به طور کامل بهبود یابد تا از عود مجدد آن جلوگیری شود.

آیا می‌توان از تاندینوپاتی همسترینگ جلوگیری کرد؟

اگرچه برخی از علل تاندینوپاتی همسترینگ، مانند زمین خوردن، قابل پیشگیری نیستند، اما می‌توان از طریق اقدامات احتیاطی خاصی جلوگیری کرد. برخی از اقدامات احتیاطی توصیه شده توسط پزشکان عبارتند از:

انجام دادن تمرینات کششی این تمرینات به مفاصل و عضلات اجازه می‌دهند تا به دامنه حرکتی کامل دست یابند.

گرم شدن قبل از ورزش بیشتر کشیدگی‌های عضلات ران ناشی از غفلت ورزشکاران از کشش عضلات قبل از ورزش است.

تمرینات مقاومتی انجام دهید، زیرا این امر به تقویت عضلات کمک می‌کند.

خوردن غذاهای سرشار از پتاسیم، مانند موز و آووکادو، به جلوگیری از کشیدگی عضلات کمک می‌کند.

 به محض بروز درد ران، استراحت کنید و برای تعیین علت و شروع درمان با پزشک مشورت کنید.

روش‌های درمانی تاندینوپاتی همسترینگ چیست؟

روش‌های درمانی تاندینوپاتی همسترینگ در درجه اول به مراجعه به پزشک، معاینه بالینی و آزمایش‌های مختلف لازم برای تعیین شدت بیماری و تعیین بهترین گزینه‌های درمانی بستگی دارد. درنتیجه روش‌های درمانی تاندینوپاتی همسترینگ متفاوت است، از جمله:

درمان‌های خانگی:

استراحت کافی و اجتناب از فعالیت‌هایی که به زانو فشار می‌آورند.

قرار دادن یک تکه یخ روی زانو، سپس پوشاندن آن با پارچه و تکرار چندین بار این فرآیند.

از نشستن طولانی مدت برای جلوگیری از هرگونه فشار روی تاندون‌های زانو خودداری کنید.

درمان‌های دارویی:

داروهای مسکن و ضدالتهاب.

پمادهای موضعی برای کاهش التهاب. انتخاب بهترین پماد برای تاندونیت باید پس از مشورت با پزشک انجام شود.

تزریق استروئید، این داروها فقط پس از عدم پاسخ بیمار به سایر روش‌های درمانی توسط پزشک متخصص تجویز می‌شوند. این دارو برای چند هفته درد را تسکین می‌دهد.

روش‌های فیزیوتراپی:

فیزیوتراپی در درمان التهاب تاندینوپاتی همسترینگ و بسیاری از انواع دیگر آرتروز زانو نقش دارد. فیزیوتراپی نقش مهمی در برنامه درمانی دارد:

قبل از جراحی برای نظارت بر پاسخ و بهبود بیمار به این روش‌ها یا آماده‌سازی آنها برای جراحی.

بعد از جراحی برای تسریع بهبود و ریکاوری و بازیابی سلامت کلی بدن.

درمان با جراحی:

این آخرین راه حل در برنامه درمانی التهاب تاندون زانو پس از شکست همه راه حل‌های ممکن و عدم بهبود وضعیت بیمار است.

آیا می‌توان تاندینوپاتی همسترینگ را با گیاهان دارویی درمان کرد؟

نقش گیاهان دارویی در درمان تاندینوپاتی همسترینگ هنوز در معرض تحقیقات گسترده‌ای است تا اثربخشی و تأثیر آنها در کاهش التهاب اثبات شود. برخی از مهمترین گیاهانی که دانشمندان معتقدند مؤثر هستند عبارتند از:

زردچوبه: برخی مطالعات نشان داده‌اند که زردچوبه روند بهبود را تسریع کرده و التهاب را کاهش می‌دهد.

کندر: اعتقاد بر این است که دارای خواص ضد التهابی است.

بید سفید: حاوی اجزای خاصی است که تاثیری مشابه داروهای استروئیدی در تسکین درد و درمان التهاب تاندون و عضله دارد.

بروملین: ماده‌ای که در آناناس یافت می‌شود و دانشمندان به دنبال اثبات اثربخشی آن در تسکین درد و کاهش التهاب هستند.

آیا ماساژ برای تاندینوپاتی همسترینگ مفید است؟

ماساژ فواید زیادی برای سلامت عمومی بدن دارد و می‌تواند از طریق موارد زیر به درمان تاندینوپاتی همسترینگ کمک کند:

تحریک گردش خون: جریان خون سطح اکسیژن و مواد مغذی را بهبود می‌بخشد که برای تقویت و حمایت از عضلات اطراف تاندون‌ها مفید است.

تسکین اسپاسم عضلات: ماساژ به آرامش کمک می‌کند و میزان بروز اسپاسم عضلات را کاهش می‌دهد، زیرا اسپاسم‌ها تاندون‌های اطراف را کشیده و باعث التهاب می‌شوند.

تسکین درد: این امر با تحریک ترشح آنزیم‌هایی به نام اندورفین که برای تسکین و درمان التهاب عمل می‌کنند، حاصل می‌شود.

توصیه‌هایی از مرکز متخصصان ویستان برای پیشگیری از تاندینوپاتی همسترینگ:

مرکز متخصصان ویستان متعهد به ارائه مراحل روشن و توصیه‌های مفید است که به جلوگیری از التهاب و جلوگیری از جستجوی راه‌هایی برای درمان تاندینوپاتی همسترینگ کمک می‌کند. مرکز متخصصان ویستان موارد زیر را توصیه می‌کند:

برای درمان تاندونیت زانو به تمرینات ورزشی متعهد شوید و تمرینات و ورزش‌ها را زیر نظر متخصصان انجام دهید.

از فعالیت‌های ورزشی شدید که تأثیر شدید و مضری بر همسترینگ دارند، خودداری کنید.

حتماً عضلات خود را به روشی سالم و مناسب تقویت و پشتیبانی کنید.

حتماً بعد از ورزش استراحت کنید تا تاندون‌ها شل شوند.

پیشگیری از التهاب تاندینوپاتی همسترینگ

پیشگیری از طریق مراحل ساده‌ای مانند موارد زیر امکان‌پذیر است:

• گرم کردن قبل از ورزش.

• افزایش تدریجی شدت ورزش و اجتناب از انجام بیش از حد آن.

• حفظ وزن سالم برای کاهش فشار بر مفصل.

• انتخاب کفش‌های راحت و مناسب.

انجام منظم تمرینات تقویت زنجیره خلفی.

بیشتر بدانید= درمان درد زانو بدون جراحی

چه زمانی باید فوراً به پزشک مراجعه کنید؟

• درد شدید که مانع راه رفتن می‌شود.

• قرمزی، گرمی و تورم پشت زانو.

• درد ناگهانی همراه با تنگی نفس (احتمال لخته شدن خون).

• درد پس از هفته‌ها درمان خانگی بهبود نمی‌یابد.

• اشتباهات رایج در برخورد با تاندینوپاتی همسترینگ

• ادامه ورزش با وجود درد، که باعث افزایش التهاب می‌شود.

• تکیه صرف بر مسکن‌ها بدون درمان علت اصلی.

• استراحت بیش از حد، که عضلات را ضعیف می‌کند.

• نادیده گرفتن علائم لخته شدن خون یا کیست پشت زانو.

سخن نهایی

تاندینوپاتی همسترینگ علل متعددی دارد، مانند کشیدگی عضله، التهاب تاندون، کیست بیکر، مشکلات غضروف یا حتی بیماری عروقی. اکثر موارد را می‌توان با استراحت و فیزیوتراپی درمان کرد، اما برخی از علائم ممکن است نشان دهنده مشکلات جدی باشند که نیاز به مداخله جراحی فوری دارند. هدف از جراحی ترمیم تاندون‌های آسیب دیده و بازیابی عملکرد زانو است. مهمترین گام همیشه تشخیص زودهنگام و درمان مناسب برای اطمینان از بازگشت سریع‌تر به زندگی عادی است.

درمان‌های تاندینوپاتی همسترینگ بر تحریک سلول‌ها برای ترشح آنزیم‌هایی که برای کاهش و درمان التهاب عمل می‌کنند، علاوه بر بهبود قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات اطراف تاندون‌ها، متکی هستند.

این عناصر را می‌توان از طریق روش‌های فیزیوتراپی مانند ورزش و ماساژ به دست آورد. برخی داروها و مسکن‌ها نیز به تسکین درد ناشی از آن کمک می‌کنند. در صورت عدم پاسخ بیمار به درمان، مداخله جراحی لازم است.

سوالات متداول