آخرین بهروزرسانی در سپتامبر 5, 2024 توسط فاطمه نیازی
فهرست مطالب
درمان قطعی تشنج چگونه است؟
در پاسخ به این سوال باید بگوییم که متاسفانه، در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای تشنج وجود ندارد. با این حال، روشهای درمانی مختلفی وجود دارد که میتواند به کنترل تشنج و جلوگیری از بروز آنها کمک کند.
نوع درمان مناسب برای هر فرد به علت تشنج، سابقه پزشکی و سبک زندگی او بستگی دارد.
در اینجا به برخی از روشهای درمانی رایج صرع اشاره میکنم:
دارو: داروهای ضد تشنج (AEDs) رایجترین درمان برای صرع هستند. این داروها میتوانند فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز را که باعث صرع میشود، کاهش دهند. انواع مختلفی از AEDs وجود دارد و پزشک شما میتواند داروی مناسب را برای شما تجویز کند.
جراحی: اگر داروها در کنترل تشنج شما موثر نباشند، ممکن است جراحی گزینه مناسبی برای شما باشد. در جراحی صرع، جراحان بخشی از مغز را که مسئول ایجاد تشنج است، جدا میکنند.
تحریک عصب: تحریک عصب درمانی شامل کاشت دستگاهی در مغز یا نخاع شما است که با ارسال پالسهای الکتریکی به مغز، به کنترل تشنج شما کمک میکند.
تغییر در شیوه زندگی: برخی از تغییرات در شیوه زندگی میتوانند به کاهش خطر ابتلا به صرع کمک کنند، مانند:
- خواب کافی
- کنترل استرس
- اجتناب از الکل و مواد مخدر
- داشتن یک رژیم غذایی سالم
- ورزش منظم
درمانهای جایگزین: برخی از افراد مبتلا به تشنج از درمانهای جایگزین مانند طب سوزنی یا یوگا برای کمک به کنترل صرع خود استفاده میکنند. با این حال، مهم است که قبل از امتحان هرگونه درمان جایگزین با پزشک خود صحبت کنید.
به یاد داشته باشید که درمان تشنج برای هر فرد متفاوت است. با همکاری با پزشک خود، میتوانید بهترین برنامه درمانی را برای خود پیدا کنید و صرع خود را کنترل کنید.
اگر شما نیز به حملات تشنجی دچار می شوید به شما پیشنهاد می کنیم که با بهترین متخصصان این بیماری در کلینیک ویستان در تماس باشید.
تشنج چیست؟
صرع یک اختلال الکتریکی ناگهانی و کنترلنشده در مغز است که میتواند باعث تغییرات در رفتار، حرکات یا احساسات و سطح آگاهی فرد شود . صرع انواع مختلفی دارد که در ویژگی هایی مانند: شدت وقوع و محل وقوع در مغز با هم فرق می کنند. بیشتر تشنج ها از ۳۰ ثانیه تا دو دقیقه طول میکشند و تشنجی که بیش از پنج دقیقه طول بکشد، یک اورژانس پزشکی است
تشنج، که به آن صرع نیز میگویند، یک اختلال مغزی است که باعث فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز میشود. صرع میتواند انواع مختلفی داشته باشد و علائم آن بسته به نوع این بیماری متفاوت است. برای اطلاعات بیشتر در مورد علائم، علتها، و درمان صرع، میتوانید به پزشکان متخصص ما در کلینیک ویستان مراجعه کنید و با متخصصان مغز و اعصاب مجرب ما مشورت نمایید.
انواع تشنج کدامند؟
صرع ها به طور کلی دو دسته اصلی هستند:
1. عمومی: این نوع تشنج ها هر دو طرف مغز را تحت تاثیر قرار می دهند.
2. های کانونی: این نوع تشنج ها فقط یک قسمت از مغز را تحت تاثیر قرار می دهند.
در جدول زیر به بررسی انواع این تشنج ها می پردازیم:
| ردیف | نوع | توضیحات | علائم |
| 1 | تونیک-کلونیک | شایع ترین نوع تشنج عمومی | از دست دادن ناگهانی هوشیاری، سفت شدن بدن و سپس تکان خوردن (لرزش) |
| 2 | غایب | خیره شدن ناگهانی به فضا برای چند ثانیه | عدم آگاهی از اطراف، ممکن است حرکات جزئی عضلانی داشته باشد |
| 3 | میوکلونیک | حرکات تکان دهنده ناگهانی و سریع در عضلات یک یا چند قسمت بدن | – |
| 4 | آتونیک | افت ناگهانی عضلات | افتادن به زمین |
| 5 | تونیک | سفت شدن عضلات در یک یا چند قسمت بدن | – |
| 6 | کانونی ساده | بر روی یک قسمت از مغز که مسئول عملکردهای حسی، حرکتی یا شناختی است، تأثیر می گذارد | بستگی به قسمت درگیر مغز دارد (مثلا: لرزش در یک قسمت بدن) |
| 7 | کانونی پیچیده | بر روی قسمتی از مغز که مسئول آگاهی است، تأثیر می گذارد | گیجی، توهم، تغییرات خلقی، از دست دادن حافظه |
توجه: این فقط یک خلاصه ی کلی از انواع صرع است. انواع دیگری از تشنج نیز وجود دارد و علائم هر نوع می تواند متفاوت باشد.
اگر به هر کدام از این صرع ها مبتلا هستید بهتر است هر چه سریعتر به متخصصان مغز و اعصاب ما در مرکز تخصصی ویستان جهت بررسی علل و درمان آن مراجعه نمایید.
آیا تشنج خطرناک است؟
صرع میتواند خطرناک باشد، به خصوص در موارد زیر:
- اگر اولین تشنج شما باشد: اولین صرع میتواند نشاندهنده یک بیماری زمینهای جدی مانند صرع باشد.
- اگر بیش از یک تشنج در عرض 24 ساعت داشته باشید: این به عنوان وضعیت صرعی شناخته میشود و میتواند خطرناک باشد.
- اگر در حین صرع نفس خود را از دست بدهید یا آسیب ببینید: این میتواند منجر به کمبود اکسیژن در مغز و سایر عوارض شود.
- اگر باردار هستید: صرع در دوران بارداری میتواند هم برای مادر و هم برای نوزاد خطرناک باشد.
در صورت مشاهده ی موارد زیر باید سریعا به پزشک مراجعه کنید:
- اگر برای اولین بار دچار صرع شدهاید
- اگر بیش از یک تشنج در عرض 24 ساعت داشته باشید
- اگر در حین صرع نفس خود را از دست بدهید یا آسیب ببینید
- اگر باردار هستید و دچار صرع شدهاید
- اگر صرع شما بیش از 5 دقیقه طول بکشد
- اگر بعد از صرع هوشیاری خود را به دست نیاورید
- اگر دچار تب بالا، گردن درد یا گیجی بعد از صرع شدهاید
در حالی که صرع میتواند خطرناک باشد، مهم است که به یاد داشته باشید که بسیاری از افراد مبتلا به صرع میتوانند با درمان مناسب، زندگی عادی و سالمی داشته باشند. اگر نگران سلامتی خود در هنگام صرع هستید بهترین پیشنهاد برای شما مراجعه به پزشکان متخصص ما در مرکز تخصصی ویستان می باشد.
تشنج مغزی یعنی چه؟
تشنج مغزی به فعالیت الکتریکی ناگهانی و غیرطبیعی در مغز اشاره دارد که میتواند منجر به تغییراتی در رفتار، حرکات، احساسات و سطح آگاهی فرد شود . این فعالیت میتواند به صورت حرکات تونیک (سفت شدن عضلات) و کلونیک (تکانهای سریع و مکرر) بروز پیدا کند . صرع میتواند به دلایل مختلفی از جمله تب بالا، آسیب به سر، بیماریهای خاص، مصرف برخی داروها یا مواد مخدر، و عفونتهای مغزی مانند مننژیت رخ دهند . اگر صرع به صورت تکراری رخ دهند، ممکن است به عنوان صرع شناخته شوند.
اگر در خصوص انواع تشنج مغزی نیاز به اطلاعات خاصی دارید می توانید با کارشناسان و مشاوران ما در کلینیک ویستان در تماس باشید.
چه چیزی باعث تشنج می شود؟
علت صرع میتواند بسیار متنوع باشد و در برخی موارد ناشناخته باقی میماند. به طور کلی، صرع به دلیل فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز رخ میدهد. این فعالیت غیرطبیعی میتواند سلولهای عصبی را در یک ناحیه خاص یا کل مغز تحت تاثیر قرار دهد.
عوامل متعددی میتوانند زمینهساز این فعالیت غیرطبیعی باشند، از جمله:
• بیماریهای مغزی: صرع، شایعترین بیماری مرتبط با صرع است. این بیماری باعث میشود که سلولهای عصبی در مغز به طور مکرر و بدون دلیل تحریک شوند و منجر به صرع شود.
• آسیب مغزی: ضربه به سر، سکته مغزی، عفونت مغزی و تومور مغزی میتوانند به سلولهای مغزی آسیب برسانند و منجر به صرع شوند.
• اختلالات رشدی: برخی از اختلالات رشدی مانند فلج مغزی و اوتیسم میتوانند خطر ابتلا به صرع را افزایش دهند.
• مشکلات متابولیک: عدم تعادل در قند خون، الکترولیتها یا سایر مواد شیمیایی بدن میتواند منجر به صرع شود.
• ژنتیک: سابقه خانوادگی صرع در برخی افراد خطر ابتلا به این بیماری را افزایش میدهد.
• سوء مصرف مواد: مصرف الکل، مواد مخدر و برخی داروها میتواند منجر به صرع شود.
• محرکهای محیطی: برخی از افراد ممکن است در معرض نورهای چشمک زن، صداهای بلند یا سایر محرکهای محیطی دچار صرع شوند.
• کمبود خواب: محرومیت از خواب میتواند خطر ابتلا به صرع را در افراد مبتلا به صرع یا سایر بیماریهای زمینهای افزایش دهد.
• تب بالا: به خصوص در کودکان، تب بالا میتواند منجر به صرع شود که به آن تشنج تب گفته میشود.
در برخی موارد، علت صرع قابل شناسایی نیست و به آن صرع ایدیوپاتیک گفته میشود.
مهم است که برای تشخیص دقیق علت صرع به پزشک مراجعه کنید. پزشک با بررسی سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و انجام آزمایشات مختلف، میتواند علت صرع را مشخص کند و درمان مناسب را تجویز نماید.
عوارض تشنج چیست؟
صرع میتواند عوارض مختلفی کوتاهمدت و بلندمدت بر سلامت فرد مبتلا داشته باشد.
عوارض کوتاهمدت صرع :
- آسیب فیزیکی: در حین صرع ، فرد ممکن است به دلیل لرزش و حرکات ناگهانی به خود یا اشیاء اطراف آسیب برساند.
- از دست دادن هوشیاری: صرع میتواند منجر به از دست دادن ناگهانی هوشیاری شود که میتواند خطرناک باشد، به خصوص اگر فرد در حال رانندگی، کار با ماشینآلات یا انجام فعالیتهای خطرناک دیگری باشد.
- اختلال در تنفس: در برخی از انواع صرع ، تنفس فرد ممکن است برای مدتی متوقف شود که میتواند منجر به کمبود اکسیژن در مغز شود.
- گیجی و منگی: بعد از صرع ، فرد ممکن است دچار گیجی، منگی و مشکل در تمرکز شود. این حالت معمولاً موقتی است، اما در برخی موارد ممکن است تا چند روز طول بکشد.
- سردرد: سردرد بعد از صرع شایع است و معمولاً در عرض چند ساعت از بین میرود.
عوارض بلندمدت تشنج:
- آسیب مغزی: تشنجهای مکرر میتواند به مرور زمان به سلولهای مغزی آسیب برساند و منجر به مشکلات حافظه، یادگیری و سایر مشکلات شناختی شود.
- مشکلات روحی و روانی: افراد مبتلا به صرع بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات سلامت روان هستند.
- مرگ ناگهانی صرعی (SUDEP): این یک عارضه نادر اما جدی است که در آن فرد مبتلا به صرع به طور ناگهانی و بدون دلیل مشخصی جان خود را از دست میدهد.
علاوه بر این، صرع میتواند بر کیفیت زندگی فرد مبتلا اثر منفی بگذارد و باعث محدودیت در فعالیتهای اجتماعی، شغلی و تحصیلی وی شود.
مهم است که به یاد داشته باشید که همه افراد مبتلا به صرع دچار عوارض جانبی نمیشوند. با درمان مناسب، بسیاری از افراد مبتلا به صرع میتوانند زندگی عادی و سالمی داشته باشند.
اگر نگران عوارض جانبی صرع هستید، حتما با پزشکان ما در کلینیک ویستان صحبت کنید.
علائم تشنج چیست؟
علائم صرع میتواند بسیار متنوع باشد و بسته به نوع تشنج و شدت آن متفاوت است.
برخی از علائم شایع تشنج عبارتند از:
• حرکات غیرقابل کنترل: این میتواند شامل لرزش، سفت شدن عضلات یا حرکات تکان دهنده در یک قسمت یا کل بدن باشد.
•از دست دادن هوشیاری: فرد ممکن است به طور کامل یا جزئی هوشیاری خود را از دست بدهد.
• تغییرات حسی: فرد ممکن است دچار توهمات بینایی یا شنوایی، سرگیجه یا احساس سوزن سوزن شدن در پوست شود.
• تغییرات شناختی: فرد ممکن است دچار گیجی، مشکل در صحبت کردن یا مشکل در حافظه شود.
• تغییرات خلقی: فرد ممکن است دچار اضطراب، ترس یا خشم شود
. • از دست دادن کنترل مثانه یا روده: در برخی موارد، فرد ممکن است در حین صرع ادرار یا مدفوع خود را از دست بدهد.
علائم تشنج میتواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.
در برخی موارد، فرد ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکند، اما همچنان دچار صرع شود. به این نوع تشنج، بدون علامت گفته میشود.
تشنج را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد:
• تشنجهای عمومی: این نوع صرع هر دو طرف مغز را تحت تاثیر قرار میدهد.
• تشنجهای کانونی: این نوع تشنج فقط یک قسمت از مغز را تحت تاثیر قرار میدهد.
انواع مختلفی از تشنجهای عمومی و کانونی وجود دارد که هر کدام علائم خاص خود را دارند.
مهم است که به یاد داشته باشید که همه افراد مبتلا به صرع تمام این علائم را تجربه نمیکنند.
اگر فکر میکنید خودتان یا کسی که میشناسید ممکن است دچار صرع شده باشد، مهم است که فوراً به پزشک مراجعه کنید.
پزشک با بررسی سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و انجام آزمایشات مختلف، میتواند نوع صرع را تشخیص دهد و درمان مناسب را تجویز نماید.
تشنج عصبی در بزرگسالان چگونه است؟
صرع عصبی در بزرگسالان میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد و علائم متفاوتی داشته باشد. علائم صرع ممکن است شامل حرکات نامنظم بدن، لرزشهای بدن، افتادن و از دست دادن کنترل بدن، عدم تمرکز یا واکنش به محیط، درد در سر، عضلات یا ناحیه های دیگر، افت تنفسی و یا بیهوشی، کمرنگ شدن صداهای اطراف و یا سرگیجه، بیحسی و یا تاری دید باشد.
در بزرگسالان، تشنج میتواند ناشی از آسیبهای مغزی، سکته، تومورهای مغزی، شرایط دژنراتیو مانند زوال عقل، و شرایط پزشکی دیگری که بر عملکرد مغز تأثیر میگذارند، باشد . همچنین، استرس، کم خوابی، افسردگی، مصرف الکل و سیگار نیز میتوانند به عنوان عوامل خطرساز برای صرع عصبی در نظر گرفته شوند
درمان صرع به علت زمینه ای آن بستگی دارد و ممکن است شامل داروهای ضد تشنج یا سایر روش های درمانی باشد . اگر صرع ها به صورت تکراری رخ دهند، ممکن است به عنوان صرع تشخیص داده شوند . در هر صورت، مشاوره با یک متخصص مغز و اعصاب برای تشخیص دقیق و درمان مناسب ضروری است.
بهترین متخصص برای تشنج در تهران
متخصص تشنج پزشکی است که در زمینه تشخیص و درمان صرع و سایر اختلالات صرعی تخصص دارد. این متخصصان آموزشهای تخصصی در زمینه نورولوژی، صرع و سایر علوم مرتبط با مغز و اعصاب دریافت کردهاند.
وظایف اصلی یک متخصص تشنج عبارتند از:
- انجام معاینات فیزیکی و عصبی: برای بررسی علائم و نشانههای صرع و سایر مشکلات عصبی.
- بررسی سابقه پزشکی: برای جمع آوری اطلاعات در مورد سلامت کلی بیمار، سابقه خانوادگی صرع و سایر عواملی که ممکن است خطر ابتلا به صرع را افزایش دهد.
- انجام آزمایشات تشخیصی: مانند نوار مغزی، تصویربرداری MRI یا CT اسکن مغز، آزمایش خون و سایر آزمایشات برای تشخیص نوع و علت صرع.
- تجویز دارو: برای کنترل صرع و پیشگیری از تشنجهای بعدی.
- تنظیم دوز دارو: با توجه به پاسخ بیمار به درمان.
- ارائه مشاوره و آموزش: به بیمار و خانواده او در مورد صرع، نحوه مصرف دارو، پیشگیری از صرع و زندگی با این بیماری.
- ارجاع به سایر متخصصان: در صورت نیاز به درمانهای تخصصی مانند جراحی یا فیزیوتراپی.
متخصصان صرع با سایر متخصصان مراقبتهای بهداشتی مانند نورولوژیستهای عمومی، روانپزشکان، متخصصان اطفال و جراحان مغز و اعصاب همکاری میکنند تا بهترین مراقبت را برای بیماران مبتلا به تشنج ارائه دهند.
روش های تشخیص تشنج کدامند؟
برای تشخیص صرع، پزشک از روشهای مختلفی استفاده میکند که شامل موارد زیر است:
• شرح حال و معاینه فیزیکی: پزشک در مورد سابقه پزشکی شما و همچنین علائم صرع شما (مانند نوع، مدت، دفعات) سوال خواهد کرد.
• نوار مغزی (EEG): این آزمایش فعالیت الکتریکی مغز را ثبت میکند. در حین انجام نوار مغزی، الکترودهایی روی پوست سر شما قرار داده میشود تا امواج مغزی شما را ضبط کنند. نوار مغزی میتواند برای تشخیص نوع صرع، محل وقوع آن در مغز و بررسی سایر مشکلات عصبی مفید باشد.
• تصویربرداری از مغز: آزمایشاتی مانند MRI یا CT اسکن میتوانند تصاویر دقیقی از مغز شما ایجاد کنند که به پزشک در تشخیص ناهنجاریهای ساختاری در مغز که ممکن است باعث صرع شود، کمک میکند.
• آزمایش خون: آزمایش خون میتواند برای بررسی عدم تعادل الکترولیتها، عفونتها یا سایر شرایطی که ممکن است باعث صرع شود، انجام شود.
• سایر آزمایشات: در برخی موارد، ممکن است پزشک آزمایشات دیگری مانند نوار قلب، معاینه چشم یا تستهای روانشناسی را برای بررسی بیشتر علل احتمالی صرع تجویز کند.
انتخاب آزمایشات تشخیصی به عوامل مختلفی از جمله سابقه پزشکی شما، نوع و شدت علائم شما و صلاحدید پزشک بستگی دارد.
در برخی موارد، تشخیص صرع میتواند دشوار باشد. به عنوان مثال، ممکن است برخی از افراد دچار صرع بدون علامت شوند که به معنی عدم وجود علائم قابل مشاهده در حین تشنج است. در این موارد، پزشک ممکن است از ترکیبی از آزمایشات برای تأیید تشخیص و تعیین علت تشنج استفاده کند.
مهم است که به یاد داشته باشید که تشخیص صرع به معنای داشتن صرع نیست. برخی از افراد ممکن است فقط یک بار صرع را تجربه کنند و هرگز دچار تشنج دیگری نشوند.
بهترین قرص تشنج چیست؟
انتخاب بهترین دارو برای convulsions یا صرع به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع صرع ، سن بیمار، وجود شرایط پزشکی همراه، و واکنش فرد به دارو. داروهای ضد صرع معمولاً به دو دسته طیف محدود و طیف گسترده تقسیم میشوند . برخی از داروهای ضد صرع که ممکن است توسط پزشکان تجویز شوند عبارتند از:
• کاربامازپین (Carbamazepine): برای درمان تشنجهای کانونی یا جزئی، تشنجهای تونیک کلونیک عمومی و انواع مختلف صرع
• اتوسوکسیمید (Ethosuximide): برای صرع غایب، به ویژه در کودکان مبتلا به صرع غایب
مهم است که قبل از استفاده از هر دارویی، با پزشک مشورت کنید تا داروی مناسب بر اساس شرایط خاص شما تجویز شود. همچنین، داروهای ضد تشنج ممکن است عوارض جانبی داشته باشند، بنابراین نظارت پزشکی برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی دارو ضروری است.
معرفی 5 قرص ضد تشنج از نظر متخصص مغز و اعصاب
تعدادی از داروهای ضد تشنج که به طور رایج توسط متخصصان مغز و اعصاب در کلینیک ویستان از جمله دکتر شبنم رفیع زاده و دکتر مهسا موسوی تجویز می شوند عبارتند از:
1. لاموتریژین (لامیکتال): این دارو برای درمان انواع مختلف صرع ، از جمله تونیک-کلونیک، غایب و میوکلونیک استفاده میشه. لاموتریژین معمولاً به عنوان داروی کمکی در کنار سایر داروهای ضد تشنج تجویز میشه.
2. لوتیراستام (کپرا): این دارو برای درمان انواع مختلف تشنج، از جمله تونیک-کلونیک، غایب و میوکلونیک استفاده میشه. لوتیراستام میتونه به عنوان داروی اولیه یا کمکی برای کنترل صرع استفاده بشه.
3. توپیرامات (توپیرامکس): این دارو برای درمان انواع مختلف تشنج و همچنین برای پیشگیری از میگرن استفاده میشه.
4. والپروات سدیم (دپاکین): این دارو برای درمان انواع مختلف تشنج استفاده می شود
5. زونیسامید (زونگران): این دارو برای درمان انواع مختلف تشنج و همچنین برای درمان اختلال دوقطبی و درد عصبی استفاده می شود.
مهم است که به یاد داشته باشید که این فقط یک لیست کوتاه از برخی از داروهای ضد تشنج رایج است.
بسیاری از داروهای ضد تشنج دیگر نیز وجود دارند که ممکن است برای شما مناسب باشند.
